Artiest in de schijnwerpers: Kenji Kobayashi

Kenji Kobayashi

Geboren in Tokyo, Japan

Treedt op met Shen Yun sinds 2010

“Anderen hoop en vreugde geven—dat is de diepste betekenis van mijn leven.
Goede kunst wekt vriendelijkheid, geloof en eerbied op voor iets dat hoger is dan onszelf.
Twintig jaar geleden inspireerde Shen Yun mij.
Vandaag sta ik op het podium, zet ik die inspiratie voort en deel ik die met de wereld.”

Wanneer raakte je voor het eerst geïnteresseerd in dans?

In 2006, toen ik negen jaar oud was, zag ik voor het eerst een Shen Yun-voorstelling in Japan en raakte ik volledig onder de indruk van de dansers op het podium. Ik herinner me nog steeds het stuk Mongoolse Graslanden. Ik moest er daarna steeds aan denken, vooral aan één van de dansbewegingen. Toen ik thuiskwam, bleef ik die beweging elke dag voor mijn moeder uitvoeren. Later ontdekte ik dat het een Chinese danstechniek was die “cirkel sprong” heet. Vanaf die dag droomde ik ervan om een artiest te worden net zoals zij.

Een andere reden is dat ik, hoewel ik nog jong was, begreep dat Shen Yun de vervolging van Falun Gong door de Chinese Communistische Partij aan het licht brengt. Toen ik nog een kind was, werd mijn grootmoeder illegaal door de CCP in een werkkamp opgesloten. Om haar te helpen bevrijden, deelde ik flyers uit en vertelde ik veel mensen over haar situatie, in de hoop dat iedereen zou begrijpen wat er werkelijk gaande was.

Wat vind je het leukste aan optreden op het podium?
In het begin was het dat gevoel dat je krijgt als je harde werk wordt erkend – dat maakte alles de moeite waard. Optreden draait echt om het geven aan het publiek, en hun reactie betekent veel voor ons als artiesten. Maar na verloop van tijd ben ik ook echt gaan genieten van het proces zelf – repeteren en iets verfijnen, en het dan uiteindelijk op het podium presenteren. Ik vind het heerlijk om op het podium te staan, vooral wanneer ik gelaagde en complexe personages neerzet. Ik geniet er echt van om hun emoties te verkennen en ze te belichamen.

Heb je ooit last gehad van plankenkoorts of een beangstigend moment op het podium?
Toen ik pas begon met dansen, was ik inderdaad nerveus. Later, toen ik meer zelfvertrouwen kreeg in mijn danskunsten, begon ik me minder nerveus te voelen. Maar destijds was ik ook een beetje arrogant en besefte ik niet hoe uitgestrekt de wereld van de kunst werkelijk is. Nadat ik een paar keer vastliep in mijn danscarrière, begon ik langzaam te beseffen hoe klein ik was en kreeg ik steeds meer respect voor de wereld van het podium. Nu geniet ik van het podium en heb ik er ook respect voor... Dat is denk ik de juiste balans.

Hoe behoud je tijdens de meer dan 100 voorstellingen per seizoen frisheid en een hoge artistieke standaard?

Bij elke show zeg ik tegen mezelf dat ik beter moet dansen dan bij de vorige show, want er is altijd iets te verbeteren. Je voelt je alleen moe als je zelfgenoegzaam wordt. Maar kunst kent geen grenzen. Als je nieuwsgierig blijft, zul je altijd iets nieuws ontdekken. Natuurlijk zijn er momenten waarop je een plafond raakt, maar doorzettingsvermogen is essentieel.

Ik heb ook nagedacht over het feit dat elke show een nieuw publiek heeft. Idealiter zou ik elke show uitvoeren alsof het de eerste is. Maar in het echt kun je het publiek niet altijd goed zien en kan het gevoel ontstaan dat dingen repetitief zijn. Je moet dus motivatie van binnenuit vinden om elke voorstelling tot leven te brengen.

Wat is volgens jou tot nu toe het hoogtepunt van je danscarrière geweest?
Alles aan Shen Yun – met het gezelschap de wereld rondreizen, mensen uit verschillende plaatsen ontmoeten, nieuwe culturen, keukens en adembenemende landschappen ontdekken! Ik houd ook van fotografie, vooral van het fotograferen van beroemde bergen, rivieren en historische locaties.

Welke rol speelt Falun Dafa in je leven en training?

Het is mijn leidraad, mijn kompas. In het dagelijks leven is het gemakkelijk om je te laten meeslepen door emoties, resultaten na te jagen, aan jezelf te twijfelen, te klagen of anderen de schuld te geven. Zonder de leer van Falun Dafa zou ik eerlijk gezegd niet denken dat ik een goed mens zou zijn.

Spirituele beoefening helpt me om mijn ego los te laten, of om eerlijker te zijn, om in ieder geval het pad te bewandelen naar het loslaten van mijn ego. Het voorkomt dat ik verdwaal in het nastreven van roem of winst of het leven voor emotionele bevrediging. Soms raak ik wel eens de weg kwijt, maar de leer helpt me altijd om terug te keren naar het juiste pad, in plaats van negatieve gedachten te volgen.

Ik zou dus zeggen dat Falun Dafa voor mij ontzettend belangrijk is. In het leven en in de dans houdt het me rationeel en vriendelijk, en streef ik er altijd naar om een betere versie van mezelf te worden. Ik ben ook erg dankbaar dat ik omringd ben door collega's, studenten en docenten die dezelfde waarden delen. Conflicten kunnen overal voorkomen, maar mijn spirituele beoefening herinnert me eraan om naar mijn eigen aandeel te kijken in plaats van anderen de schuld te geven.

Is het leven bij Shen Yun veeleisend?

Ja, Shen Yun hanteert zeer hoge normen – zowel voor dans als voor moreel karakter – en die normen worden steeds hoger, waardoor we ons blijven verbeteren. Kunst kent geen grenzen; als je geen vooruitgang boekt, raak je achterop.

Iedere nieuwe generatie artiesten is nog getalenteerder dan de vorige, wat zeker druk met zich meebrengt, maar het stimuleert me ook om artistiek te groeien.

Ik heb veel fases meegemaakt. In het begin vond ik dansen heel moeilijk. Later gaf het zien van resultaten me motivatie. Maar uiteindelijk kwam ik vast te zitten. Mijn kijk op het leven moest veranderen. Toen mijn blikveld zich verbreedde, ging er een geheel nieuwe wereld voor me open. Elke fase heeft zijn uitdagingen, en vaak is de moeilijkste strijd die je moet leveren die met jezelf. Voor mij was de les om mijn best te doen zonder me blind te staren op resultaten.

Wat maakt klassieke Chinese dans zo uniek?
Klassieke Chinese dans heeft een diepe historische en culturele basis en een ongelooflijk expressief potentieel. Het is een uitgebreide en diepgaande kunstvorm. Het omvat acteren, houding (shen-yun), bewegingen en houdingen (shen-fa) en technische vaardigheden zoals salto's en sprongen. Deze zijn allemaal essentieel voor klassieke Chinese dans. Het is een uitzonderlijk rijke kunstvorm.

Hoe kom je tot rust voor een optreden? Hoe ontspan je je daarna?
Voor de show zorg ik ervoor dat ik goed opgewarmd ben, mentaal in topvorm ben en me aanpas aan hoe mijn lichaam zich die dag voelt. Na het optreden neem ik graag een warm bad om zowel mentaal als fysiek te ontspannen.

Wat is je favoriete hobby of tijdverdrijf, en waarom?

Ik houd van fotografie, gedichten schrijven en koken. Als ik geraakt word door een mooi tafereel of een mooie ervaring, schrijf ik graag gedichten. Het is mijn manier om met mezelf te praten en mijn emoties vast te leggen. Ook al ben ik niet zo goed in schrijven, het is toch een manier om mijn gevoelens te uiten. Er was een tijd dat ik meer dan honderd gedichten per jaar schreef.

Fotografie, daar houd ik gewoon van. Zonder specifieke reden.

De laatste tijd ben ik vooral verliefd geworden op koken. Het is ongelooflijk ontspannend, zo bevredigend, en ik heb er zoveel van geleerd. Ik kook Japanse, Chinese en westerse gerechten.

Wat is een onverwachte moeilijke kant van het toeren?
Ongetwijfeld de lange busritten.

Wat is je favoriete plek om te bezoeken tijdens een tournee, en waarom?
Japan! Japan! Japan! Ik heb daar al heel lang niet meer opgetreden, maar ik hoop dat binnenkort te kunnen doen.

Wat is het meest gedenkwaardige personage dat je hebt gespeeld?
Zhao Yun in Alleen op pad om redding te bieden. Het is een zeer expressieve en complexe rol, vol dramatische ups en downs. Het is een rol die erg bevredigend is om te spelen, maar ook uitputtend. Zhao Yun is loyaal, moedig, intelligent en onbaatzuchtig. Al deze eigenschappen, inclusief zijn opoffering en toewijding, hebben me echt geraakt.

Wat is volgens jou het hoogste niveau van dansen?
In termen van technische vaardigheden noemen we dit shen-dai-shou (“het lichaam leidt de handen”) en kua-dai-tui (“de heupen leiden de benen”).

Zodra je technische vaardigheden een bepaald niveau hebben bereikt, gaat het vooral om culturele diepgang en wat je van binnen hebt. Het begint met zelfontplooiing van de artiest; dat is het allerbelangrijkste. Artistieke verfijning zit 'm in hoe je je bewegingen en subtiele expressie gebruikt om het publiek iets onvergetelijks te laten beleven. Die unieke kwaliteit, dat innerlijke gevoel, is wat anderen niet kunnen nadoen.

Als je met een jongere versie van jezelf zou kunnen zitten, toen je net begon als artiest, wat zou je hem dan vertellen?
Werk harder, nog harder. Wees bescheiden en klaag niet, doe het gewoon.